Geçen hafta dinlenmek ve ailemi ziyaret etmek için Konya’daydım. Bu nedenle yazılara baya ara verdiğimi farkettim, şu anda aklımda yazmak için bekledim 4 tane konu var. Tüm bunlardan önce Konya’dan gelirken ilk kez uçağa bindiğimi anlatmaya karar verdim. Herşeyden önce ilk kez uçağa bineceğim için heyecanlı değildim desem yalan olur. Bir gün önceden 4440387′i AtlasJet‘in danışma ve rezervasyon hattını aradım. 15.50′de kalkacak olan uçağın servisinin saat 14.00′de İhsaniye’den (Konya’nın bir semti) kalkacağını, servisin ücretli olduğunu ve ücretin 5YTL olduğunu söylediler. Ücretli servis pek alışkın olduğum bir şey olmasada, havaalanına giden başka bir vasıt olmadığı için sesimi çıkarmadım.

Yolculuk saati yaklaşınca hazırlandım ve servise bineceğim yere vardım. Servise bindiğimde içeriden resmen alev fışkırıyordu, daha sonra havalandırma gibi bir şeyi açtı şöför ama nafile içerisi oraya varıncaya kadar sıcaklığını kordu. AtlasJet‘in Konya seferleri 15 Ağustos’ta başlamış olmasına rağmen daha önce gidip-gelme şansım olmadı. Her zaman son anda karar verdiğim için bilet bulamadım, bilet bazen 3-4 gün önceden kalmıyormuş. Konya seferleri ile birlikte Kars’a da seferleri başlamış. Böylece uçuş noktasını 14′e çıkarmış.. Konya Havaalanına geldiğimizde saat 14.50 civarıydı, haliyle bir saat kadar orada beklememiz gerekiyordu. Beklerken etrafı gezdim, çevredeki reklamların mutlaka ingilizce açıklaması vardı. Daha sonra bileti internet üzerinden aldığım için aslını almak üzere ve bagaj teslim etmek üzere işlem yapılan noktaya gittim, işlemleri halledip bir yerde oturdum. Bir süredir saplantı şeklinde bluetooth cihazlarının nerelerde açık olduğuna bakıp duruyorum, Konya’da hiçbir yerde bluetooth cihazı açık olan kişiye raslamama rağmen havaalanında 4 kişinin bluetooth’u açıktı. Demek ki uçakla seyahat eden kimseler bu teknolojiye meraklılar. Konya havaalanında kablosuz internet (wi-fi) de vardı, birçok kişi dizüstü bilgisayarı ile internette geziniyordu. Uçağımızın geldiğini gördüğümüzde bir yandan duyuru yapılıyordu. Polis kontrolünden geçmek için kontrol noktasına gittik, daha sonra uçağa binmek için bir süre daha bekledik.

Uçak beklediğimden daha küçüktü, içerisine girdiğimde de gerçekten küçük olduğunu anladım. Filmlerde hep yan yana 3-4 koltuk oluyordu, bizim bindiğimiz uçakta 2′li koltuklar vardı. Bindikten sonra kemerleri bağlayıp oturduk, hostesler tehlike anında yapacaklarımızı anlattı. Benim için sakıncası yokta, bazı insanların korktuğuna eminim bu olaydan. Her uçağa bindiğinde düşeceğin zaman neler yapması gerektiğinin anlatılması işkence gibi gelebilir. Uçak havalandıktan sonra gökyüzünden ilk defa Konya’yı seyretme şansını yakalamış oldum. Tabiki önemli bir ayrıntıyı gözden kaçırdığımı farkettim pencere kenarına oturmuyordum. Bundan sonra pencere kenarına oturmaya karar verdim, zira pencere kenarına oturan kişinin kafası büyük olma olasılığı var, ayrıca meraklıda bir kişiyse pencereye yapışabiliyor. Haliyle yol boyunca sadece onun ensesini görebiliyorsunuz.

Yolculuk başladıktan sonra hostesler servis yaptılar, açmanın arasına kaşar peyniri koymuşlar onu dağıttılar. Birde içecek verdiler. Sağolsunlar. Uçuşa geçtiğimiz zaman tam vaktinde kalkmamıza rağmen pilot geç kalktığımız için özür dilemişti, yanımızda oturanlar seyahat sırasında bunun pazarlama taktiği olduğunu savundular. AtlasJet‘in genel müdürünün akıllı bir insan olduğunu, bu tarz pazarlama taktikleri ile müşteri memnuniyeti sağladığını savundular. Bende bu arada hazırladıkları dergiyi inceledim, fena bir dergi değildi. En azından beni 10 dakika oyalayabildi. Zaten ondan sonra kaptan pilotumuz aşağıda Boğaz Köprüsü‘nü görebileceğimizi söyleyince onu izlemeyi zorda olsa başardım, gerçekten gökyüzünden de İstanbul çok güzel gözüküyor.

Her zaman otobüs ile seyahat ediyordum, yaklaşık 10 saat sürüyordu. Uçakla 45 dakikada geldim. Otobüs 35YTL, uçak 76YTL yani bir nevi 9 saati 41YTL’ye satın almış oluyoruz, zamanın değeri biçilemez elbette. Oldukça karlıyız yani. AtlasJet‘e Konya seferleri başlattığı için teşekkür ediyorum, umarım Türkiye’nin her yerine seferleri olur. Konya seferlerine diğer özel kurumlarında başlamasını da diliyorum.

Sonraki yazılarımın konuları

• Doğuç Çay Reklamı
• Gece Nöbeti (Nochoi Dozor)
• Msn Google Arama Motoru Rekabeti

23 Eylül 2005

Kategori: Genel, Pazarlama - Yazının tamamı - Yazar: Hasan Yaşar

2 Yorum

Yorumlar RSS TrackBack Identifier URI

Yorum yaz